Polimer ve Polimerleşme Bir ya da daha çok atom gurubunun yinelenmesiyle nitelenen moleküllerden oluşan maddeler, "Polimer" diye adlandırılır. Bir polimer molekülü, kendi monomer birimlerinden 100 000 kadar içerebilir. organik ya da anorganik kökenli olan polimerler, hem doğal,hem de sentetik olabilirler. Dogal polimerlerin başlıcaları arsında kauçuk selüloz ve nişasta, asbest gibi silikatlar, polifosfstlar ve öbür minareller sayılabilir. Sentetik anorganik polimirler arasın da, silisyum ve oksijen atomlarının art arda baglanmasıyla oluşan zincirleri taşıyan silikon kauçkukları ve silikon yağları yer alır. En önemli polimerleri oluşturan sentetik organik polimerler öbeği, polistiren, polimerleri oluşturan sentetik organik polimerler öbeği, polistiren, polivinilklorür (PVC) , poliolefinler polyesterler (B k. POLYESTER) ve poliüretanlar gibi başlıca plastikler (Bk PLASTİK) KAPSAR. Polimerleşme. Monometrelerden polimerleri oluşturan tepkimeye, "polimerleşme tekkimesi" adı verilir. Üç temel polimerleşme türü vardır.; doğrudan polimerleşme ;yoğuşma polimerleşme;katılma polimerleşme . Doğrudan polimerleşme, tek kimyasal bileşiğin ya da birbiriyle ilişkili iki kimyasal bileşiğin moleküllerinin birbiriyle tepkimeye girmesiyle gelişir. Bu na karşılık yoğuşma ve katılma polimerleşmelerinde, iki farklı türden birleşik tepkimeye girerek , polimer oluştururlar. Doğrudan polimerleşme tepkimesinin ortaya çıkması için, monomerde, söz gelimi etilende (CH 2-CH 2 ) olduğu gibi, çifte bağlar yada üçlü bağlar bulunmalıdır. en çok tanınan polimerlerin çoğu , etilendeki ya da etilen monekülündeki bir ya da birden çok hitrojen atomunun , başka atomlarla ya da atom gruplarıyla yer değiştirmesi sonucu oluşan etilen türevlerinden kaynaklanır. Önemli etilen türevleri arasında polistirenin yapıldığı stiren (CH 2-CHC)-6H 5), PVC'nin yapıldığı vinil klörür (CH2 -CHCI), polipropilenin ham maddesi olan propilen (CH 2 CHCH 3 )ve çeşitli sentetik kauçukların temel maddesi olan akrilonitril (CH2 - CHCN) sayılabilir.
