Peygamberimizin kimsesiz çocuklara yaklaşımı hakkında örnekler veriniz

Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav) kimsesiz çocukları sever ve merhametle sevgi ile yaklaşır onları terbiye ederken üzmememizi tavsiye ederdi.

Örnekler:

Sahâbeden Enes b. Mâlik (ra), ailesi tarafından Hz. Peygamber’e (sav) hizmet etmesi için verilmişti. Enes (ra) on yıl süreyle Allah Rasûlü (sav) ile birlikte kaldığını, bu süre içinde kendisinin bir defa dahi “Bunu niçin böyle yaptın veya yapmadın” şeklinde bir soruya muhatap olmadığını zikreder.

Aynı sahâbînin bu konudaki bir başka anısı şöyledir: “Rasûlüllah bir gün beni bir iş için gönderdi. Ancak ben sokakta oynayan çocuklara katıldım. Belli bir süre geçtikten sonra Rasûlüllah bulunduğumuz yere geldi ve bana ‘Enescik gönderdiğim yere gittin mi?’ diye sordu. Ben de ‘hemen gidiyorum Ey Allah’ın Rasûlü’ cevabını verdim”

Çocukların bakımı, beslenmesi, tedavisi ve her tür zaruri ihtiyaçları ana-baba tarafından karşılanmalı, eğer yoksa bütün bu sorumlulukları devlet üst*lenmelidir. İslâm anlayışına göre çocuğun himayesiz ve sahipsiz bırakıl*ması söz konusu olamaz. Nitekim Allah’ın Rasûlü (sav) “Velisi olmayanın velisi benim” sözleriyle toplumdaki kimsesizlere sahip çıkmış, rahmet kanatlarıyla onların üzerine eğilmiştir