Peygamber Efendimiz (sav) nasıl bir çocuktu?

Peygamberimizin çocukluğu ve gençliği temiz ve erdemli bir şekilde geçmişti. Peygamberlikten sonraki yaşamı nasıl erdemli ise, kırk çocukluk ve gençlik döneminde de öylesine erdemliydi. Halbuki gençlik yıllarını geçirdiği Mekke şehri, o zamanlar o kadar karışıktı ki, Mekkeliler arasında yaşayıp da cahiliye çirkinliklerine bulaşmamak âdeta mümkün değildi.

İslâm öncesi Cahiliye döneminde dolandırıcılık, hile, aldatma, hak yeme, verdiği sözde durmama, hainlik eksik olmuyor, çok basit bir iş gibi görülüyordu.

Peygamberimiz bu karışık ve kirli toplumda kirlenmeden kalmayı başardı. Başkalarına bulaşan kötü hallerden bütünüyle uzak kaldı. Çünkü Yüce Allah, onu cahiliye devrinin her türlü pis işlerinden, çirkinliklerinden nefret duyacak bir karakterde yaratmıştı.


Boş durmaz çobanlık yaparak ailesine katkıda bulunurdu. Kendisi şikayetçi olmadığı gibi diğer çocukları da her türlü şikayetçilikten sakındırmaya çalışırdı. Her işini kendisi yapmak isterdi. Hiçbir şeyde hazırcı değildi.Kalktığında da yüzü güleç, gözleri tertemiz, pırıl pırıl olurdu.
Hizmetçi ve köle çocuklarını hor görmüyordu. Herkesle arkadaşlık ettiği gibi onlarla da arkadaşlık ediyordu.
Dargınları barıştırıp yoksul, zayıf ve kimsesizlerin yardımına koşardı.