Öğretmenler Günü Kısa Şiirleri

Konusu 'Şiir köşesi' forumundadır ve Eylül tarafından 14 Kasım 2013 başlatılmıştır.

  1. Eylül

    Eylül Moderatör

    SEVGİLİ ÖĞRETMENİM

    Sevgili öğretmenim,
    İnan sen bir ışıksın.
    Yanarsın gece gündüz.
    Aydınlatırsın bizi.

    Doğruyu, güzeli,
    Bize sen öğretirsin.
    Vatanıma sevgiyi,
    Kalbimize sen korsun.

    Çevreni aydınlatır,
    Bir mum gibi erirsin.
    Anne – baba gibisin,
    Bizi, bağrına hep basarsın.

    Fethi BOLAYIR


    **********

    ANA GİBİ, BABA GİBİ

    Öğretmenim bilir misin
    Seni nasıl sevdiğimi?
    Sorsan bana nerde yerin
    Gösteririm ben kalbimi

    Ana değil, ana gibi;
    Baba değil, baba gibi
    Öğretmenim ben de sevgin
    Can içinde bir can gibi…

    Hüseyin DÜZBASAN

    **********

    ÖĞRETMENİM

    Güler yüzlü öğretmenim,
    Bir tanesin, canım benim.
    Masallarla bilmeceler,
    Anlatırsın neler neler…

    Kalemimi tutamazken
    Kitabımı açamazken
    Bir de baktım yazıyorum,
    Sular gibi okuyorum.

    Çalışıp iyi olmayı,
    Koşup el ele vermeyi,
    Bu güzel yurdu sevmeyi
    Sen öğrettin öğretmenim.

    Bizde pek çok emeğin var,
    İçimizde çok yerin var
    Yetiştirdin hepimizi,
    Ver öpelim elinizi

    Süleyman KARAGÖZ


    **********

    CANIM ÖĞRETMENİM

    Seni çok seviyorum
    Saygıyla anıyorum
    Şimdi mezun oldum
    Sana şiirler yazıyorum


    Bende çok değerin var
    Benim sana borcum var
    Asla ödeyemem
    Benim sana saygım var


    Öyle tatlı dilin
    Yazı yazar elin
    Canım öğretmenim
    Size çok teşekkür ederim


    Çağla Yel

    **********

    ÖĞRETMEN

    Dosttur o çalışanla, dosttur o yarışanla
    Yarınlara el ele beraber koşanlarla,
    Mutludur o, simsiyah saçları olmuşsa ak,
    Dünden daha güçlüdür uyanırken her sabah.

    Doğruya, güzelliğe, odur yolu gösteren
    Odur hep geleceğe güvenle gülümseyen.
    Bir ana, bir babadır çocuklara sunulan.
    Odur eli öpülen, odur fedakâr insan.

    Sarsılmaz bir inançla görevini sevmekte,
    Ömrünü adamıştır milletine hizmette.
    Ruhlara şekil veren, kafaları besleyen
    Uygarlığa yürürken en öndedir öğretmen.

    Nevin EMGEN


    **********

    ÖĞRETMENİN ÖYKÜSÜ

    Ben, köy öğretmeniyim,
    Dağ başında bulutların altında.
    Toprak kokar ellerim,
    Pantolonumda çamur lekesi var.
    Pis değil ki, vatan toprağı kokar,
    Kars’tan Edirne’ye kadar.
    Geceleri mum yakarım odamda,
    Yarın dokuz Ekim,
    Köyde bayram var.
    On beş kız, yirmi erkek kaydettim.
    Tüm anadolu’ya selamları var.
    Henüz kara tahtam yok,
    İlk harfleri tanelerle yazdırttım.
    Aydınlık A’dan başlayacak

    O. Köksal MEMİŞ