Muaz bin Cebel’e (radıyallahu anh) hakiki mü’minin sıfatlarını sordular. Buyurdu ki: Mü’min, insanlara yük olmaz ve Mü'min Rabb’ine karşı zelildir, nefsini hakir görür, günahlarına pişman olur. Allah Azze ve celle'nin nimetlerine şükreder. Cenab-ı Allah’ın evliyasını sever, Allah’ın düşmanlarını sevmez. Dünya onun hapishanesidir ve ahiretteki halini düşünerek Rabb’inin rızasını kazanmaya çalışır ve Müslüman olduğundan dolayı sevinir. Din kardeşlerine karşı merhametlidir, evinde işlerini kendi görür ve hayır yarışlarında hep en öndedir. Nefsinin şehvetlerini terk eder, Allah Azze ve celle'nin takdirine razıdır. Kalbi zahid, diline sahip, şeytanla devamlı harp halindedir ve bedeni hep ibadetle meşguldür. Kur’an-ı Kerim’i çok okur. Dünyalık emelleri ve hırsı azdır, Amelini hep az gördüğünden sevinci de azdır ve ameli hep ahireti içindir. Din hususunda insanlara daima nasihat eder ve akrabasını görüp gözetir, komşularına iyilik yapar, ailesine genişlik gösterir. Kazancı helalindendir. Sadece hakkı söyler, fuzuli ve malayaniyi (dünya ve ahiretine faydasız şeyleri) terkeder. Resul-i Ekrem Efendimiz (s.a.v.) sünnet-i seniyyesine uyar ve devamlı ölümü anar, unutmaz. İşte bu Allah Azze ve celle'nin akıl ihsan ettiği mü’min kuldur. (Mirat-ı Hamidin)
