Sözlükte, bir yerden başka bir yere göç etmek anlamındaki “Hicret” kelimesinden gelen muhacir göç eden, Hicret eden anlamındadır. Terim olarak Resul-i Ekrem Efendimiz (s.a.v) ile Mekke’den Medine’ye göç eden sahabeler topluluğuna verilen isimdir. Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulur: “Önce Müslüman olanlardan, Muhacirlerin ve Ensarın önce gelenlerinden ve bunların yolunda gidenlerden Allah c.c razıdır ve bunlar da Cenab-ı Allah'dan razıdırlar. Allah Azze ve celle, bunlar için, cennetler hazırladı. Bu cennetlerin altından nehirler akmaktadır. Bunlar cennetlerde sonsuz olarak kalacaklardır.” (Tevbe, 9/100) Resul-i Ekrem Efendimiz (s.a.v) hadislerinde onları övmüş, onlara dua etmiştir. Bunlardan birisi şöyledir: Bize Abdülaziz b. Ebi Hazim, babasından, o da Sehl h. Sa’d’dan naklen rivayet etti. Sehl şöyle demiştir: Biz hendeği kazıyor ve toprağı omuzlarımızda taşıyorken yanımıza Rasulüllah (SallAllahu Aleyhi ve Sellem) geldi de: “Allah’ım! Ahiret hayatından başka hayat yoktur. O halde sen Ensar’la Muhacirlere mağfiret eyle!” (Müslim, Cihad ve Siyer, 126) buyurdu.