MUAHEZE: Azarlama, darılma, paylama, cezalandırma. Allahü teala ayet-i kerîmelerde mealen buyurdu ki: Allahü teala sizi yemîn-i lağv (geçmiş bir şey için zan ile yanlış yemin etmek) ile muaheze etmez. Fakat (kasıdla, bilerek) akd ettiğiniz yeminlerde (geçmişte bir şey için yalan söyleyerek veya ilerde yapacağım yahut yapmayacağım diye yalan yere yemi n etmekte) muaheze eder. Onun keffareti, çoluk-çocuğunuza yedirdiğinizin orta hali ile on fakiri doyurmaktır. Veya çoluk-çocuğunuza giydirdiğinizin orta haliyle birer elbiseyi on fakire giydirmektir veya bir köle azad etmektir. Bu üçünden birini yapmaya gücü yetmiyenin üç gün müteakiben (peşpeşe) oruç tutmasıdır. İşte bunlar sizlerin yeminlerinize keffarettir. Lisanlarınızı yemininizi bozmaktan hıfz ediniz (koruyunuz) . (Maide sûresi: 89) Allah hiç kimseye gücü yetmeyeceği bir şeyi teklif etmez. Herkesin kazandığı kendi lehine, yüklendiği vebal de aleyhinedir. "Ey Rabbimiz! Eğer unuttuk veya hata ettikse, bizi muaheze etme. Ey Rabbimiz! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme! Ey Rabbimiz! Bize gücümüzün yetmiyeceği şeyleri de yükleme. Günahlarımızı affet. Bizi bağışla. Bize merhamet eyle. Sen bizim mevlamızsın. Artık kafirler gürûhu (topluluğu) üzerine bize yardım et (dediler) " (Bekara sûresi: 286) Bir ümmet içerisinde, her gün yirmi beş kişi; Allahü tealaya yirmi beş defa istiğfar ederse (günahlarının bağışlanmalarını dilerse) Allahü teala o ümmeti umûmî azabla muaheze etmez. (Mekhûl eş-Şamî)
