Mesnevi Mesnevi, Her beyti kendi arasında uyaklı olan ve aruzla yazılmış nazım biçimi. Mevlana'nın altı ciltlik tasavvufi yapıtı da bu adı taşır. Her beyti kendi arasında kafiyeli olan bu tür yapıtlara önceleri "kasidetü'l müz device, el-şiir el müzdevice" gibi adlar verilmiş, daha sonra "müzdevic" (evlenen,bir sözcüğe kafiye olan ) sıfatı bu tür yazılmış mamzumelerin adı olmuştur. Mesnevi biçiminin İran- Pehlevi edebiyatında kullanıldığı bilinmektedir. Tek bir kafiyeye bağlı kalmanın zorunlu olmadığı mesnevi biçimi, geniş bir konuyu işlemek isteyen şair için elverişli bir alan olmuş, 11. yüzyıldan başlayarak, dini, tasavvufi ve ahlaki öğretici yapıtlar; hikayeler; sözlükler; tarih niteliğinde kitaplar;çeşitli konuları işleyen manzumeler mesnevi biçiminde yazılmış, yüzlerce ürünün oluşturduğu ayrı bir mesnevi edebiyatı gelişmiştir. Mesnevilerde konuya doğrudan doğruya girilmez.Başta "tehhid, münacat"ve "nat"tan sonra devrin padişahı övülür. ""Sebeb-i Telif" bölümündeyse yapıtın hangi amaçla yazıldığı anlatılır, ardından "Ağazı Destan" başlığıyla konuya girilir; hikaye yer yer başlıklara sürdürülür.
