Mehmet Akif'in Nasrullah Konuşması

Konusu 'Hikayeler' forumundadır ve Lasey tarafından 22 Aralık 2016 başlatılmıştır.

  1. Lasey

    Lasey Admin

    Batının İnsanlığı


    Muhterem Üstadımız Mehmet Akif Kastamonu’da Nasrullah Camii Şerifinde irad söylediği vaazın hülasasıdır.

    “Ey iman etmiş olanlar, ey müslümanlar, içinizden olmayanlardan, size yabancı milletlerden dost edinmeyiniz”. (aI-i İmran, 118)

    Ayet-i kerimeden Arapça aslında geçen “bitane”, içli-dışlı görüşülen, kendisine her türlü sır verilen, samimi dost, can dostu, arkadaş, sırdaş anlamlarındandır. Öyle bir dost, arkadaş, sırdaş ki: “Size zarar vermekten, aranıza fitneler, fesatlar sokmaktan hiçbir zaman geri durmazlar. Ellerinden gelen kötülüklerin hiçbirini sizden esirgemezler ve sizin sıkıntılara, musibetlere, felaketlere uğramanızı isterler. Görmüyor musunuz, üzerinizde besledikleri düşmanlık, ağızlarından taşıp dökülüyor ve bununla birlikte yüreklerinde, sinelerinde gizlemekte oldukları kinler, garazlar, husumetler, o bir türlü zapt edemeyip de ağızlarından kaçırmakta oldukları nefret ve düşmanlıktan çok büyüktür, çok şiddetlidir. Biz size her biri hikmetin kendisi, tam anlamıyla ibret olan ayetlerimizi böyle açık bir surette bildirdik. Eğer sizler akı karadan, iyiyi kötüden seçen; hayrını şerrini düşünen, aklı başında insanlar sanız bu hikmetlerin, bu ibretlerin gereğince hareket ederek hem dünyada, hem ahirette felah bulursunuz.”

    Mehmet Âkif'in Nasrullah Konuşması.