Medineli İlk Müslümanlar ve Akabe Biatları

Peygamberimizin (s.a.v) Akabe`de Medineli Altı Hazrecî ile Buluşup Görüşmesi

Efendimiz Hz. Muhammed'in (s.a.v), nübüvvetin on birinci yılında, hac mevsiminde Akabe`de bulunduğu sırada idi ki, Allah Teala'nın kendilerine hayır murad ettiği Medineli Hazrecilerden küçük bir toplulukla karşılaştı .
Başka bir deyişle; Cenab-ı Allah, İslamiyetle şereflendirmek istediği Medinelilerden, başlarını kazıtıp ihramdan çıkmış bazı kişilere, Peygamberimiz (a.s.)ı sevketti. Ki, onlar:

1- Ebu Ummame Esad bin Zürare
2- Avf bin Haris
3- Rafi bin Malik
4- Kutbe bin Amir
5- Ukbe bin Amir
6- Cabir bin Abdullah bin Riab

Peygamberimiz (a.s.), onlara:
"Siz, kimlersiniz?" diye sordu.
Onlar:
"Hazrec kabilesinden bazı kişileriz!" dediler.
Peygamberimiz (a.s.):
"Yahudilerin dost ve müttefikleri olan Hazrecîlerden misiniz?" diye sordu.
Onlar:
"Evet!" dediler.
Peygamberimiz (a.s.):
"Oturmaz mısınız? Sizinle biraz konuşayım" buyurdu.
Onlar:
"Olur" dediler, oturdular.
Peygamberimiz (a.s.) onları Cenab-ı Allah`a imana davet ve kendilerine İslamiyeti arz ve teklif etti, Kur`an-ı Kerîm okudu.
Cenab-ı Allah, Medinelilere İslamiyetle yapacağı ihsanı yaptı.
Yahudiler, Kitap ve ilim sahibi idiler. Medine`nin yerlisi olan Evs ve Hazrecîler ise putperest idiler. Bunlar, kendi yurtlarında Yahudilerle çarpışır dururlardı. Aralarında bir şey çıktıkça, Yahudiler bunlara:
"Bir peygamber gönderilmek üzeredir. Onun geleceği zamanın gölgesi düşmüştür. O Peygamber gelince, biz ona tabi olacağız. Onunla birlik olup, ad ve İrem kavminin öldürüldükleri gibi, biz de sizi öldüreceğiz!" derlerdi.
Peygamberimiz (s.a.v), Medineli Hazrecîlerle konuşup kendilerini Allah`a imana davet edince, birbirlerine:
"Ey kavmimiz! Biliniz ki: Vallahi bu, Yahudilerin bizi kendisiyle korkuttuğu peygamber olsa gerek! Sakın, Yahudiler ona inanmak ve tabi olmakta sizi geçmesinler" diyerek, Peygamberimiz (a.s.) m kendilerini davet ettiği şeye icabet ve İslamiyetten kendilerine teklif edilen şeyleri hemen kabul ve tasdik ettiler.
"Biz, kavmimizi, hem birbirlerine karşı, hem de kavmimizden olmayan bir kavme (Yahudilere) karşı, aralarında düşmanlık ve kötülük olduğu halde gerimizde bırakmış bulunuyoruz.
Umulur ki, Allah onları senin sayende bir araya toplar.
Biz, hemen yanlarına varıp, onları da senin işine, İslamiyete davet edecek; bizim bu dinden kabul ettiğimiz şeyleri onlara da arz ve teklif edeceğiz.
Eğer Allah onları bu din üzerinde birleştirirse, senden daha aziz ve daha şerefli bir kimse olamaz!" dediler.
Peygamberimiz (s.a.v), onlara:
"Siz, Rabbimin elçilik vazifesini halka tebliğ edinceye, yerine getirinceye kadar beni koruyacak, bana yardımcı olacak mısınız?" diye sordu ve kendileriyle birlikte Medine`ye gitmek istedi.
Onlar:
"Sen de biliyorsun ki, Evs ve Hazrec kabileleri arasında kanlar dökülmüştür. Allah`ın onları senin İslamiyet işinle doğru yola çıkaracağını çok umuyoruz.
Ya Rasûlallah! Biz, Allah ve Resûlü için son derecede gayret göstereceğiz! Fakat, biz, bugün birbirlerine karşı kızgın, birbirlerinden uzaklaşmış, önceki yıl Buasta birbirlerimizle çarpışmış bulunuyoruz.
Biz bu durumda iken, eğer sen bugün yanımıza gelirsen, bizim için senin üzerinde toplanma, birleşme hasıl olmaz!
Biz sana görüşümüzü sunuyoruz. Sen, Allah`ın ismiyle, biraz bekle! Bu yıl bizi serbest bırak! Biz kavim ve kabilemizin yanına dönelim. Onlara senin işini haber verelim. Kendilerini Allah`a ve Allah`ın Resûlüne, senin davet ettiğin şeylere davet edelim. Belki Allah aramızı düzeltir, işimizi birleştirir. Allah`ın bizleri senin üzerinde birleştirmesi umulur. Eğer onlar senin üzerinde söz birliği eder, sana tabi olurlarsa, senden daha aziz bir kimse olmaz ! Biz, sana, gelecek yıl hac mevsiminde gelmeye söz veriyoruz!" dediler.
Peygamberimiz (s.a.v) da kabul etti.
Onlar; gerçekten, inanmış, Peygamberimiz (s.a.v)'i ve getirdiklerini doğrulamış olarak yurtlarına dönmek üzere, Peygamberimiz (s.a.v)'ın yanından ayrıldılar.
Medine`ye, kavimlerinin yanına vardıkları zaman, Peygamberimiz (s.a.v)'i anlatmaya ve onları İslamiyete davet etmeye koyuldular.
Ensar evlerinden, içinde Peygamberimiz (a.s.)ın anılmadığı, İslamiyetin açıklanmadığı ev kalmadı.
Allah onlardan razı olsun!