Kur’an-ı Kerim’e dair genel bilgiler Kur'an, elimizdeki mushaf tertibine göre Fatiha ile Nas dahil olmak üzere 114 sureden oluşan ilahi kelamdır. Kur'an lügatte; okumak, okunan ve benzeri anlamlara gelir. Son Resul Hz. Muhammed'e(s.a.v) vahyrdilen ilahi buyrukların tamamına özel olarak Kur'an denmiştir. Yani Kur'an ismi, vahye ait bir tanımdır ve Kur'an'ın pek çok yerinde zikredilir. İnsan aklına ve kalbine hitap etmesinden dolayı Kur'an; tertil üzere, yani tane tane ve anlaşılır biçimde, şuurlu okunan bir kitaptır. Bu bağdamda Kur'an tilaveti; her harfinin hakkını vererek, anlamına uygun biçimde düşünerek, farkına vararak okunmalıdır. Kur'an ne bir roman ne de bir edebiyat kitabıdır. O, Allah'ın muradını beyan buyuran (açıklayan) rabbani mesajlar bütünüdür.Dolayısıyla ona sıradan bir okuma kitabı muamelesi yapmak, büyük bir günahtır. Onun okunması, ondaki mesajların doğru algılanması ve yeterince anlaşılmasına yönelik bir ibadettir. Kur'an'da zikri geçen "tertil" ve "tilavet" sözcükleri de dikkatleri bu hususa çekmektedir. Her iki kavrama işaret buyuran ayetlerden, örnek olması bakımından, birer tanesini mealen zikredelim. Kur'an'ın; yazılan ve sahifeleri bir arada tutan "Kitap", peyderpey indirilen "Tenzil", aydınlık saçan "Nur", bir hatırlama ve öğüt olarak "ikr", akla ve ruha "şifa", hakkı batıldan kesin olarak ayıran"Furkan", suçlular için "inzar/uyarı" ve kendisina tabi olanlar için "Hidayet" başta olmak üzere daha başka isimleri vardır. Bunlar Kur'an'da tekraren zikredilmektedir.
