Şafii ve Hanbeli mezheplerine göre bir kadının, kadınlara imamlık yapmasında hiçbir sakınca yoktur. Bu görüşte olanlar, Hz. Peygamber’in (s.a.s.) Ümmü Varaka’ya kendi ev halkına imamlık yapma izni vermesini (Ebû Davûd, Salat, 62; İbn Hanbel, el-Müsned, VL, 255; Beyhaki, es-Sünenü’l-kübra, I, 597) delil gösterirler. Hanefi mezhebine göre kadının, kadınlara imamlık yapması caiz olmakla birlikte, mekruhtur (Mevsıli, el-İhtiyar, I, 207); Malikilere göre ise caiz değildir. (İbn Rüşd, Bidaye, I, 145; İbn Cüzey, el-Kavanin, 156) Kadının kadınlara imam olarak namaz kıldırması halinde, cemaatten öne geçmeyip, diğer kadınların hizasında/arasında durması gerekir (Abdürrezzak, el-Musannef, III, 140-141; İbn Kudame, el-Muğni, III, 37-38; İbn abidin, Reddü’l-muhtar, II, 305-306)
