İFTİTAH TEKBÎRİ: Başlama tekbîri. Namazın evvelinde "Allahü ekber" demek. Buna Tahrîme tekbîri de denir. Bir gün Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem namaz kılarken bir kimse sabah namazında iftitah tekbîrine yetişemedi. Bir köle azad etti (serbest bıraktı). Daha sonra Peygamber efendimize gelerek; "Ya Resûlallah! Ben bugün iftitah tekbîrine yetişemed im. Bir köle azad ettim. Acaba iftitah tekbîrinin sevabına kavuşabildim mi?" diye sordu. Peygamber efendimiz, hazret-i Ebû Bekr, hazret-i Ömer, hazret-i Osman ve hazret-i Ali'ye iftitah tekbîrinin fazîletiyle ilgili soru sorup, değişik cevaplar aldıktan sonra; "Ey benim ümmetim ve Eshabım! Yedi kat yerler ve yedi kat gökler kağıt olsa ve deryalar (bütün denizler) mürekkeb olsa ve bütün ağaçlar kalem olsa, bütün melekler katib olsalar ve kıyamete kadar yazsalar yine imam ile alınan iftitah tekbîrinin sevabını yazamazlar" buyurdu. (Hadîs-i şerîf-Cennet Yolu İlmihali) Bir kimse iftitah tekbîrini imam ile beraber alırsa; sonbahar günlerinde, ağaçların yaprakları, rüzgar estikçe nasıl dökülürse, o kişinin günahları da öyle dökülür. (Muhammed bin Kudbüddîn İznikî) İftitah tekbiri söylerken niyet edilir. Daha önce niyet etmek de caizdir. İftitah tekbîrinden sonra edilen niyet sahih (geçerli) olmaz ve o namaz olmaz. (Abdullah Mûsulî)
