Hz. Zekeriya Kimdir? Hayatı Kısaca Biyografisi

Konusu 'İslam büyüklerinin hayatları' forumundadır ve Lasey tarafından 12 Eylül 2018 başlatılmıştır.

  1. Lasey

    Lasey Admin

    Hz Zekeriyya Aleyhisselam Hayatı

    Yüce kitabımız Kur’an-ı Kerim’de kıssası anlatılan peygamberlerden biri de Hz. Zekeriya’dır (a.s.). Hz. Zekeriya (a.s.), İsrailoğulları’na gönderilmiş peygamberlerden biridir. Babasının adı Berhiya’dır. Onun soyu, babası Berhiya’dan itibaren Hz. Süleyman’a (a.s.) ve Hz. Davut’a (a.s.) kadar uzanmaktadır.

    Geçimini marangozluk yaparak sağlayan Hz. Zekeriya (a.s.), İsrailoğullarının ileri gelenlerinden biriydi. Kur’an-ı Kerim, Hz. Zekeriya’yı (a.s.); Hz. Yahya (a.s.), Hz. İsa (a.s.) ve Hz. İlyas (a.s.) ile birlikte, Allah’ın (c.c.) hidayete erdirdiği salih kullar arasında saymıştır. Yüce kitabımız Kur’an’da anlatıldığına göre Hz. Zekeriya’nın (a.s.) hayatında bazı mucizevi olaylar
    gerçekleşmiştir. Buna göre Hz. Zekeriya (a.s.) ve karısı iyice yaşlanmışlardı. Allah’ın Peygamberi, kendisinden sonra İsrailoğulları’nın yönetimini kötü birinin üstlenmesinden endişe ediyordu. Kavminin, kötülüklere yönelip hak yoldan uzaklaşmasını istemeyen Hz. Zekeriya (a.s.), bir gece namaz kılmış ve bütün içtenliğiyle Rabb’ine (c.c.) şöyle yalvarmıştır: “Rabb’im!.. Benim kemiklerim zayıfladı, saçlarım ağardı. Rabb’im! Ben sana ettiğim dualarda hiç eli boş dönmedim. Doğrusu ben, arkamdan
    iş başına geçecek olan yakınlarımdan endişe ediyorum; karım da kısırdır. Tarafından bana yerimi alacak bir halef ver; o, Yakup hanedanına da varis olsun; Rabb’im, onu rızana erdir!”
    (Meryem suresi., 4-6. ayetler.)

    Yüce Allah (c.c.) Hz. Zekeriya’nın (a.s.) duasını kabul etmiş, “Ey Zekeriya! Biz sana Yahya adında bir oğul müjdeliyoruz. Bu adı daha önce kimseye vermedik.”(Meryem suresi, 7. ayet.) buyurarak ona bir erkek çocuk müjdelemiştir. Allah’ın Peygamberi, derin bir inançla ve samimiyetle dua etmiştir. Ancak o, duasının kabul edilmesine sevinmekle birlikte hayret ve şaşkınlık içerisinde kalmıştır. O, “...Rabb’im!..Karım kısır olduğu, ben de ihtiyarlığın son sınırına vardığım halde benim nasıl oğlum olabilir?”(Meryem suresi, 8. ayet.) diyerek de şaşkınlığını dile getirmiştir. Buna karşılık Allah (c.c.) ona şöyle vahyetmiştir: “...O bana kolaydır; daha önce sen hiçbir şey değilken seni de yaratmıştım.”(Meryem suresi, 9. ayet.)

    Bir gün Hz. Zekeriya (a.s.) mabette namaz kılıyordu. “O, mabette durmuş namaz kılarken melekler ona şöyle seslendiler: Allah’ın bir kelimesini tasdik edici, efendi, iffetli ve salih kullardan bir peygamber olarak Yahya’yı Allah sana müjdeliyor.”(Âl-i İmrân suresi, 39. ayet.) Hem sevinen hem de hayretler içerisinde kalan Hz. Zekeriya (a.s.), Allah’tan (c.c.), çocuğu olacağına dair bir işaret göstermesini istedi. Bunun üzerine Yüce Allah (c.c.) şöyle buyurdu: “...Senin için alamet (sapasağlam olduğun halde), insanlarla üç gün ancak işaretle konuşmandır. Rabb’ini çok an, onun yüceliğini dile getir.”(Âl-i İmrân suresi, 41. ayet.) Gerçekte de Yüce Allah’ın (c.c.) buyurduğu gibi Hz. Zekeriya’nın (a.s.) dili tutulmuş ve o, geçici bir süre konuşma yeteneğini kaybetmişti. Söz konusu bu olay Kur’an-ı Kerim’de şöyle anlatılmıştır: “Bunun üzerine Zekeriya, mabetten kavminin karşısına çıkarak onlara, özel bir işaret diliyle, ‘Sabah akşam Allah’ı tenzih edin.’ dedi.”(Meryem suresi, 11. ayet.) Aradan zaman geçti, Yüce Allah’ın (c.c.) dilediği ve buyurduğu gibi Hz. Zekeriya’nın (a.s.) bir oğlu oldu. Yine Allah’ın (c.c.) emri gereğince Hz. Zekeriya’nın (a.s.) oğluna “ Yahya” adı verildi. İslam kaynaklarında, Hz. Yahya’nın (a.s.) Hz. İsa’dan (a.s.) yaklaşık altı ay önce doğduğu rivayet edilmiştir.

    Hz. Zekeriya’ya (a.s.), yaşlılık zamanında Allah (c.c.) tarafından lütfedilen Hz. Yahya (a.s.), ömrü boyunca hep hayırlı bir evlat olmuştur. O, anne ve babasına hep saygılı olmuş, onlara değer vermiştir. Rabb’ine (c.c.) duyduğu güçlü imanı, güzel ahlakı, temiz ve dürüst kişiliğiyle Yüce Allah (c.c.), tıpkı Hz. Zekeriya (a.s.) gibi onun oğlu Hz. Yahya’yı (a.s.) peygamberlikle şereflendirmiştir. Ancak İsrailoğulları haksız yere hem Hz. Zekeriya Peygamber’in (a.s.) hem de Hz. Yahya’nın (a.s.) canına kıymışlar, onları
    şehit etmişlerdir.(3)