Hz. Ömer'in Bir Kıssası

Konusu 'İslam büyüklerinin hayatları' forumundadır ve Adile tarafından 21 Ekim 2013 başlatılmıştır.

  1. Adile

    Adile Admin


    Hz. Ömer [r.a.] bir kıssası

    Enes b. Malik [r.a.] şöyle nakleder:
    Hazret-i Ömer [r.a.] bir gece devriye gezerken, bir kafilenin konakladığını görür ve onlara karşı hırsızlık yapılmasından endişe eder. O esnada Abdurrahman b. Avf ile karşılaşır ye der ki:
    Gece devriye gezerken konaklamış bir kafileye rastladım. Gece uyuduklarında hırsızların eşyalarını çatmasından korktum. Gel beraber onların eşyalarını bekleyelim!
    Kafiledekilere yakın bir yere otururlar ve onlara bekçilik yaparlar. Fecir doğup sabah namazı vakti girince Hz. Ömer [r.a.] kafiledekilere namaz vaktinin girdiğini duyurur ve onların kalkmaya başladıklarını görünce yanlarından ayrılır.
    Hz. Ali [r.a.]'dan şöyle rivayet edilir: Bir gün Hz.Ömer [r.a.]'ı sabah erkenden bir devenin sırtına binmiş vadiye doğru giderken gördüm ve kendisine nereye gittiğini sordum.
    [Zekat develerinden biri kaçmış, onu yakalamaya gidiyorum!]
    [Ey Ömer! Senden sonra gelecek olan halifeleri zelil ettin!]
    [Sakın beni kınama ey Ali! yemin ederim ki, Fırat kenarında bir oğlak nehre düşse, kıyamet günü bunun hesabı Ömer'den sorulur. Çünkü müminlerin haklarını korumayan yöneticiye ve müminlere korku salan fasık amire itaat yoktur!]
    İslam'ın ilk senesinde yöneticiler bu kadar özverili vede adaletli oldukları için bu çağ islam'ın altın çağı olmuştu.
    [Abdullah b. Ömer [r.a.], Mekke yolunda bir bedevi İle karşılaşır. Abdullah [r.a.] ona selam verir, bineğinden inerek onu bindirir. Başındaki sarığını da ona verir. Kafilede bulunan İbnu Dinar, hadisenin devamını şöyle anlatır:
    Abdullah b. Ömer [r.a.] bedeviye bütün bunları yapınca ona dedik ki:
    [Allah senin iyiliğini versin! Bunlar bedevidir [çöl insanıdır]; azıcık bir şey ile yetinir, memnun olurlar!]
    Abdullah b. Ömer [r.a.] bize şu cevabı verdi:
    [Bu adamın babası, benim babam Ömer b. Hattab'ın çok yakın bir dostu idi ve onu çok severdi. Ayrıca ben, Peygamber Efendimiz [s.a.v.]'in İyiliklerin en değerlisi, evladın baba dostlarına yaptığı iyiliktir! buyurduğunu işitmiştim!]