DAVUD ALEYHİSSELaM: Kur'an-ı kerîmde adı geçen ve İsrailoğullarına gönderilen peygamberlerden. Hem peygamber, hem sultan yani hükümdar idi. Soyu Yakûb aleyhisselamın Yehûda adlı oğluna ulaşır. Süleyman aleyhisselamın babasıdır. Kudüs'te doğdu. Orada yaşadı ve orada vefa t etti. Allahü teala Kur'an-ı kerîmde mealen buyurdu ki: Davûd'a Zebûr'u verdik. (İsra sûresi: 55) İnsanın yediklerinin en hayırlısı, iyisi, bileği ile kazanıp yediğidir. Allahü tealanın peygamberi Davûd (aleyhisselam) , elinin emeği ile kazanıp yerdi. (Hadîs-i şerîf-Buharî) Allahü teala Mûsa aleyhisselamdan sonra, İsrailoğullarına bir çok peygamber gönderdi. Bu peygamberler insanları Tevrat'ın hükümleriyle amel etmeye davet etti. Fakat zaman geçtikçe azgınlaşan İsrailoğulları, Tevrat'ın hükümlerini değiştirdiler, peygam berlerini dinlemediler ve ahlakları tamamen bozuldu. Allahü teala Amalika kavmi hükümdarı Calût'u onların başına bela olarak gönderdi. Calût İsrailoğullarını vatanlarından sürüp çıkardı. Daha sonra, Talût isimli bir hükümdar gelerek memleket işlerini ve orduyu düzene koydu. Calût'un üzerine yürüdü. Talût'un ordusunda bulunan ve henüz genç yaşta olan Davûd aleyhisselam Calût'u öldürdü. Talût'un ölümünden sonra, İsrailoğullarının hükümdarı oldu. Bir müddet sonraAllahü teala onu İsrailoğullarına peygamber olarak gönderdi. Kendisine İbranî dilinde olan Zebûr kitabı verildi. Hem peygamber, hem sultan yani hükümdar idi. İnsanları Allahü tealanın dînine davet etti ve adaletle hükmetti. Kudüs'te Mescid-i Aksa adı ile Kur'an-ı kerîmde bildirilen büyük bir mescidin inşasını başlattı. Mescidin yapılıp bitirilmesi işini oğlu Süleyman aleyhisselama vasiyyet ederek, yüz yaş ında ahirete göçtü. Allahü teala dağları, taşları, kuşları onun emrine vermişti. Yanık sesiyle Zebûr'u okumaya başladığı zaman, kuşlar havadan ağaçlara iner, hep birlikte, okunan Zebûr'u tekrar ederlerdi. Allahü teala Davûd aleyhisselama, demiri ateşe sokmadan ve dövmeden istediği şekli verebilme mûcizesi vermişdi. Demirden zırh yapar elinin emeğiyle geçinir, devlet hazînesinden bir şey almazdı. Yırtıcı hayvanlar, hazret-i Davûd'un huzûruna gelip, ona tam bir bağlılıkla hizmet ederlerdi. Davûd aleyhisselam her işinde Allahü tealanın rızasını gözetir, çok ağlar, çok ibadet ederdi. Bir gün oruç tutar, bir gün iftar ederdi. Gecenin ancak üçte bir kısmında uyur, geri kalan vakitlerini ibadet ile geçirirdi. (Nişancızade Muhammed Efendi, Taberî)
