Cuma hutbesinde konuşmanın hükmü nedir? Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) rivayet ediyor: Resul-i Ekrem Efendimiz (sallallahu aleyhi vesellem) mimberde bir ayet okumuştu. İbn Mesud (radıyallahu anh) yanında bulunan Übey b. Ka'b'a, - Bu ayet ne zaman inmişti? diye sordu. Übeyy (radıyallahu anh) ona kaş göz işareti yaparak susmasını söyledi. Resululah (sallallahu aleyhi vesellem) mimberden indikten sonra Übey (radıyallahu anh) ona, - Yaptığın boş konuşmalardan ötürü namazdan alacağın sevabı kaybettin, dedi. Namazdan sonra İbn Mesud (radıyallahu anh) Resulullah'ın (sallallahu aleyhi vesellem) yanına gitti ve bu durumu sordu. Resulullah (sallallahu aleyhi vesellem), - Übey doğru söylemiş, buyurdu ve ekledi: - Her kim cuma günü gusül abdestini alır, elindeki en güzel ve temiz elbiseyi giyer, güzel kokulardan ve yağlardan sürünür sonra mescide gider ve safların üzerinden atlamdan ve kimsenin omuzuna basmadan Allah'ın kendisine farz kıldığı namazı kılar, ardından da imamın hutbeye çıktığında sessizce oturup dinlerse Allah Azze ve celle onun iki cum arasındaki işlemiş olduğu günahları bağışlar." ( İbn Mace, nr. 111; Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, 5/143, 438; Beyyaki, es-Sünenü'l-Kübra, 3/220.)
