Her duanın bir karşılığı var mıdır? Dua, insanın yaratıcısına yönelerek, çaresizliğini ve güçsüzlüğünü idrak edip Rabbine sığınmasıdır. Tek kudret sahibinin Alemlerin Rabbi olduğunun şuuruna vararak,durumunu ve ihtiyaçlarını O’na arz etmesidir. Dua, Hz. Muhammed Aleyhî salatu vesselam’in ifadesiyle “ibadetin kendisi”dir. (Tirmizî, Ebu Davud). Zira dua ile kişi, ihtiyaçlarını teminde aczini idrak etmiş, bunu yalnız ve yalnız her şeye kadir olan Cenab-ı Hakk’ın yerine getireceğinin şuûruna varmış ve bu nedenle ona sığınmış olmaktadır. Hakikaten ibadet de bundan başka bir şey değildir ve bu yönüyle "duâ, ibadetin kendisi vehatta özüdür”. Hz. Muhammed Aleyhî salatu vesselam buyuruyorlar ki: “Kime dua kapısı açılmış ise ona rahmet kapıları açılmış demektir. Cenab-ı Hak'tan istenen şeylerden Allah’ın en çok sevdiği şey, kendisinden afiyet istenmesidir. Dua, inen ve henüz inmeyen her çeşit (musibet) için faydalıdır. Kazayı yalnızca dua geri çevirir. Öyleyse sizlere kaçınılmaz olan duâ etmektir.” (Tîrmizî) YüceAllah (c.c.) dua etmeye çok değer vermekte ve dua edişimizden çok hoşlanmaktadır. Buna karşılık kendisinden istemeyene de gazap etmektedr. Hz. Muhammed Aleyhî salatu vesselam bu hususu da şöyle açıklıyor: “Cenab-ı Hakk'ın fazlından isteyin. Çünkü Allah kendisinden istenilmesini sever. İbâdetin en efdali de, "dua edip darlıktan, sıkıntı ve kederden"kurtuluşu beklemektir.” (Tirmizî) Allah'u Teala, kullarının kendisine dua etmelerini ayrıca buna devam etmelerini istediğine ve bundan hoşlandığına göre, istediklerini verecek demektir. Yoksa, karşılığı olmayan bir şey yapmalarını istemek, Allah Azze ve Celle'nin rahmetine ve hikmetine uygun düşmeyecektir. Bunun için Yüce Yaratıcımız, Kur’an'da kullarının kendisine dua etmelerini ve kendisinden istemelerini istemekte, istediklerini kabul edeceğini de bildirmektedir: “Rabbiniz buyurdu ki: Bana dua edin, duanızı kabul edeyim.” (Mümin, 60)
