Kur’an-ı Kerimde ve hadislerde nefis ve şeytana karşı sıkça sabır tavsiye edilir.Sabredenlerin kurtulacağı müjde lenmektedir. Demek ki sabır,sonucu düşünülerek, sıkıntılara dayanmadır. Hayvanlarda, o anda karşılaştığı hâdise de, gelecekteki faydaları düşünerek nefsine hakim olma söz konusu değildir. Çünkü bu, akıl ile, muhakemeyle ve fikir yürütme ile, dünya yada ahirete ait menfaati düşünmeyle doğru orantılıdır. Akıl, fikir ve vicdan gibi duygularla en iyi şekilde donatılmış olan insanın bile çoğu zaman kâmil anlamda yerine getiremediği sabırlı davranışı, hayvanların sergilemesi mümkün gözükmemektedir. Onlarda bazı durumlarda görülen bekleme davranışı ve tahammül, sabırdan ziyade içgüdü olarak tabir edilen ilham-ı İlahi biçiminde açıklanabilir. Örneğin, tavuklar ve kuşlar yumurtlamanın belli bir müddet yumurtanın üzerinde oturuyor. Öteki zamanlarda ise onlara bu davranışı yaptırmak mümkün değildir. Kedi, farenin çıkışını, onun deliğinin ağzında bekliyor. Bu bekleyişler, sabırdan ziyade, onların yaşamlarının devamı için verilen fıtri davranış şekilleri olmalıdır.
