Güzel sözler Hatice Kübra Şiir-Necip Fazıl Kısakürek Kaleminden

Konusu 'Şiir köşesi' forumundadır ve saadet tarafından 28 Kasım 2018 başlatılmıştır.

  1. saadet

    saadet Moderatör

    Hatice Kübra Şiir-Necip Fazıl Kısakürek Kaleminden


    HATİCETÜL-KÜBRA

    Mukaddes genç adam yirmi beşinde;
    Haticetül-kübra kırkına doğru.
    “Beni alırlar mı?” O’na bir soru…

    Kainat fahrinin cevabı: Evet!
    Halkalandı Kureyş; meclis, ziyafet
    Bütün Mekke ünlü günün peşinde.

    Karşılıklı ahenk ahenk hutbeler;
    Sayılıp döküldü, ünler, rütbeler;
    Ve Allah ismiyle kıyılan nikâh…

    Hatice’nin evi Nura karargâh…
    Bu evde en büyük çifti dünyanın,
    Bu evde gerçeği sadık rüyanın.

    Ondan Peygamberin bütün evladı:
    Zeynep; Rukiyye, Ümmü Gülsüm;
    Ve sonra Fatıma, Betül ve Masum…

    Hatice’nin gönlü O’nun gönlüdür;
    O’nun dışındaki her şey ölüdür.
    Ruhunda ne varsa hep O’ndan aldı.

    Bir seziş, bir inanç, gök kadar derin…
    İlk odur, birinci kaydı defterin;
    Müslümanlıkta bir, kadınlıkta bir…

    Hizmette, şefkatte, yakınlıkta bir…
    Hatice, Hatice, büyük ve temiz;
    Öz anneden daha aziz annemiz…

    (Necip Fazıl Kısakürek,