Hacerül Esved Şiiri

Konusu 'Şiir köşesi' forumundadır ve Lasey tarafından 2 Ekim 2018 başlatılmıştır.

  1. Lasey

    Lasey Admin


    HACER-ÜL ESVET

    On yıl geçti… Kâbe sellerden çökük
    Çürümüş temeli, dört yanı dökük
    Dediler: edelim yeniden bina…
    Kureyşliler ona çoktan âşina;
    İbrahim resulden kalma değeri;
    Ama herşey gibi değişmiş yeri.
    Tevhid makamında dizilerle put;
    Bilinmiyor, ismi bilinen mabut
    Bina tamamlandı, Karataş’ta iş;
    Hemen her kabile kılıcı çekmiş
    Taşı ben koyarım yerine, diyor…
    Bir şeref kavgası kopmuş, gidiyor.
    Biri dedi: “Size en güzel çare:
    Kollayalım, geçip bir kenar yere;
    Kâbe’ye ilk gelen hakem tutulsun;
    Ne karar verirse yerini bulsun!”
    Sessiz, beklediler… İlk gelen O’ydu.
    Karataş’ı bir bez üstüne koydu.
    Dedi: “Uçlarından tutun hepiniz!
    Taşıyın ve ardım sıra geliniz!”
    Taşı elleriyle yerleştiren O…
    Şaşkın yığınları birleştiren O…
    Dikildi toprağa, böylece, evet;
    Şanlı Cennet taşı Hacer-ül esvet…
    (Necip Fazıl KISAKÜREK,.)