CÖMERTLİK: Dînin, vicdanın ve mürüvvetin (insanlığın) vermeyi emrettiği yerde vermek kendisine zor gelmemek. Cömertlik, Cennet ağaçlarından bir ağaçtır. Dalları dünyaya uzanmıştır. Kim ondan bir dal tutarsa, o dal onu Cennet'e çeker. (Hadîs-i şerîf-Et-Tarîk-üs-Salim) Cömerdin yemeği şifa, cimrininki hastalıktır. (Hadîs-i şerîf-Dare Kutnî) Cömertlik bütün ayıpları örter. (Hadîs-i şerîf-İhya) Peygamber efendimiz insanların en cömerdi idi. Bir şey istenip de, yok dediği görülmemiştir. İstenilen şey varsa verir, yoksa cevap vermezdi. O kadar iyilikleri, o kadar ihsanları vardı ki, Rum imparatorları, İran şahları o kadar ihsan yapamazlardı. Fakat kendisi sıkıntı içinde yaşamayı severdi... (Muhammed Rebhamî) Cömertlik, israf ile cimrilik arasında orta bir durumdur. azalarla vermek kafi değildir. Ayrıca kalbin de verme işinden razı olması, buna karşı çıkmaması lazımdır. (Yûsuf Sinanüddîn) Bir kimsenin Allahü tealaya muhabbetinin (sevgisinin) gerçek olup olmadığının alameti, kendisinde deniz misali Cömertlik, güneş misali şefkat, toprak gibi tevazu (alçak gönüllülük) olmasıdır. (Bayezîd-i Bistamî)
