CEVHER: 1) Mahiyet, asıl, öz. Varlıkta kalabilmesi için başka bir mahlûka muhtac olmayan, kendi kendine varlıkta kalabilen. Araz, sıfat demektir. Cevher üzerinde bulunur. Yalnız başına bulunmaz. (Seyyid Şerif) 2) Kıymetli, işlenebilir maden. Mecaz olarak insanın istidadı, yetişmeye elverişli olması manasına da kullanılır. Yavrum o zamanki tövbenin, bağlılığın bir netice vermediğini sen de biliyorsun. Çünkü, Allahü tealayı seven ve unutmayanlardan uzak kalman, o seadet tohumunun açılıp büyümesine mani oldu. Fakat, o tohumun çürümemiş olması, bu yavrunun yetişmeye elver işli nefis bir cevher olduğunu göstermektedir. (İmam-ı Rabbanî)
