Güncel Çanakkale ilinin coğrafi konumu

Konusu 'Eğitim Konuları' forumundadır ve Adile tarafından 20 Ekim 2013 başlatılmıştır.

  1. Adile

    Adile Admin


    Çanakkale ili: Türkiye’nin kuzeybatısın'da Anadolu’nun batı uzantıların'dan biri olan BigaYarımadası ile Balkan Yarımadasının Doğu Trakya bölgesine bağlanmış Gelibolu Yarımadası toprakları üzerinde bulunan bir il dir.

    Çanakkale ili’nin büyük bir bölümü Marmara Bölgesi’nin Güney Marmara Bölümü’nde, Edremit Körfezi kıyısında küçük bir bölümü ise Ege Bölgesi, Asıl Ege Bölümü’nde yer almakta.
    Çanakkale ili toprakları; Gelibolu Yarımadası’nda kuzeyden Korudağı, batıdan Saroz Körfezi vede Ege Denizi, guneyden Ege Denizi, Kuzeyden Marmara Denizi ve Doğudan’ın ise Kazdağları ve uzantıları ile çevrilmiştir.

    Bununla birlikte Çanakkale ili idari anlamda doğu vede güneydoğudan Balıkesir ili ve batıda Tekirdağ ili ile çevrilidir. Başka bir ifade ile Çanakkale İli, Anadolu’nun kuzey batısında Asya vede Avrupa kıtalarını birbirinden ayıran ve kendi adıyla anilan Çanakkale Boğazı’nın çevresinde yer almaktadır.

    Çanakkale il sınırlarına; Ege Denizi’nde, Türkiye’nin en büyük adası olan Gökçeada (İmroz) (289 km ²) ile Bozcaada (39 km ²) ve Tavşan Adaları da dahildir Çanakkale İli, Güney Marmara Bölümü’nün batısını teşkil eden Biga Yarımadası ‘ nda yer almaktadır.

    Edremit Körfezi’nden başlayarak kuzeydoğudaki Erdek Körfezi’ne doğru çekilen Hittin batısında kalan yaklaşık 10 bin km ² ‘lik bölüme (Biga Yarımadası) denir.
    Yarımada bu adı, kuzeydogusunda bulunan Biga ilçesinden almakta. Yarımadanın doğu sınırını Edremit kuzeyinden itibaren Gönen Aisepos Çayı oluşturulur.
    Güneyde Edremit Körfezi, batıda Ege denizi, kuzeyde ise Çanakkale Boğazı ve Marmara Denizi yer almaktadır.

    Kuzeydeki Marmara Denizi kıyısı ile Güneydeki Ege Denizi kıyısı Doğu-Batı yönünde birbirine paralel uzanırken, doğu batıdaki sınırları Kuzeydoğu-Güneybatı yönündedir.

    Biga Yarımadası’nda seçilen başlıca morfolojik Üniteler ise batı, kuzey vede güneyde irili ufaklı kıyı ovaları ve bunların gerisinde tepelikler, platolar ve iç kesimlerde yüksek dağlık alanlarıdır.

    Fakat orta kesimlerde platolar ve dağlık kütleler arasına sıkışmış tektonik depresyonlara sıkça rastlamak mümkündür. Edremit Körfezi’nin kuzeyinden başlayıp Kuzeydoğu yönüne doğru uzanan kesiminde yüksekliği 1,700 m’yi aşan Kaz Dağları vede onun uzantıları yer almaktadır. Dahası bunlar Doğudan’ın batıya doğru Baba Dağı (1,767 m), Gürgen Dağ (1,400 m), Eybek Dağ (1,100 m), Kocakatran Dağ (1,060 m.) vede Ağı Dağ (1.020 m.) vede Yenice depresyonu kuzeyindeki Karlık ve Armutçuk Dağları ‘ndan oluşmakta.

    Yarımadanın kuzeyi ile kuzeydogusunda dağlık sahadan kıyı ovalarına geçiş ani olmayıp yükseklik yavaş yavaş azalır. Bu topografyanın oluşumunda Armutçuk Dağları’ndan başlayarak Marmara Denizi’ne doğru devam eden basamak şeklindeki listrik fayların rolü büyüktür.

    Ancak Edremit Körfezi’nde bu geçiş çok anidir. Kaz Dağı güneyinde kalan kesim Edremit Körfezi’ne doğru önce yavaş yavaş alçalır, daha sonra ise bir fay dikliği ile son bulur

    Çanakkale ili'nın topraklarının% 40′ını dağlar,% 41,2 ‘sini alçak vede yüksek platolar ve % 14,8′ ini de ovalar teşkil eder.
    Çanakkale İli sınırları içinde ovalar akarsu ağızlarında ve geniş tabanlı vadilerde görülür.

    Bu ovalardan Anadolu yakasında yer alanlar Ezine Ovası, Bayramiç Ovası, Karabiga vede Biga Ovaları, Ayvacık Tuzla Ovası, Yenice Agonya Ovası ve Umurbey Ovası iken, Gelibolu Yarımadası’nda yer alanlar Kavak, Cumali, Yalova ve Kilye ovalarıdır. Bu ovalar; Tuzla Çayı, Kara Menderes Çayı, Sarıçay, Bayramiç Deresi, Burgaz Çayı, Gönen Çayı ve Kavak Çayı tarafından sulanmaktadır.

    Çanakkale İli’n de konumu nedeniyle geçiş iklimi özellikleri hüküm sürmekte.Çanakkale İli’deKaradeniz iklimi ile Akdeniz iklimi arasında geçiş özelliği gösteren Marmara iklimi görülmektedir. İl’de Küçükkuyu ve Ayvacık çevresinde Akdeniz iklimi, Biga çevresinde ise Karadeniz iklimi özellikleri hüküm sürmektedir. Çanakkale ili'nın topraklarının% 54′ü ormanlarla örtülüdür.

    Akdeniz iklimine özgü bitki topluluğu olan makileri; defne, kocayemiş, mersin, pırnal meşesi, keklik ve Delice ile çalılar teşkil eder. Kıyıdan 30-40 km kadar içeriye sokulan ve 600 m’ye dek yüksekliklerde görülebilen maki topluluğu, daha çok Gelibolu Yarımadası’nın Güneyindeki Lapseki-Biga arasında ve ilin kıyılarından orman alanları sınırına degin görülür.

    Çanakkale'de Ormanlar genel olarak karışık topluluklar durumundadırlar.
    Koru tipi ormanlara daha çok Kaz Dağları üzerinde görülürmektedir. Kaz Dağları, Katran dağı ve Gürgen dağı çevrelerinde Koru Ormanları görülmektedir.
    İbreli ana ağaç türlerini başta Kazdağı köknarı olmak üzere Karaçam, Kızılçam ve bodur ardıç oluşturmaktadır.

    İntepe, Kirazlı, Kalkım vede Sazak dolaylarında alçak kesimlerde Karaçam, Kızılçam, köknar, meşe, kayın ve kestane gibi nevilerden Oluşan karışık ormanlar görülürken, yükselti arttıkça Karaçam, Kızılçam ve köknar; daha yükseklerde de Köknar Ormanları görülmekte.
    Çanakkale ili Türkiye’nin Anadolu vede Trakya Toprakları, Asya ve Avrupa kıtaları arasında sınır oluşturur ve Karadeniz ve Akdeniz arasında iki doğal suyolunun birisi dahilinde yer almaktadır.

    Ya da kültürel ve düşünsel alışveriş olsun, ticaret Fiziki coğrafya özellikleri vede Coğrafi Konumu açýsýndan İstanbul Boğazı’yla benzer özelliklere sahip olmasına rağmen yerleşme, nüfus, ekonomik faaliyetler, turizm ve ulaşım bakımından büyük farklılıklar gösterir Asya ve Avrupa arasındaki etkileşimlerinçoğu ister göç, ister işgal, Çanakkale İli ve çevresi üzerinden yapılmıştır.

    Çanakkale ili ve çevresi Helenistik, Roma vede Osmanlı dönemlerinde stratejik önemini korumuştur.
    Akdeniz Havzası’nın dünyanın başlıca ilgi odağı olduğu dönemlerde bile kolay aşılabilen Çanakkale Boğazı her zaman önemini korumuştur