ALAK SÛRESİ: Kur'an-ı kerîmin doksan altıncı sûresi. Alak sûresi, Mekke-i mükerremede nazil olmuştur (inmiştir). On dokuz ayet-i kerîmedir. "İnsanı kan pıhtısından yarattı" mealindeki ikinci ayet-i kerîmede (kan pıhtısı) manasına gelen "alak" kelimesi bu sûreye isim olmuştur. Sûre, ikra' (oku) diye baş ladığı için İkra' sûresi de denir. İlk beş ayet-i kerîmesi Kur'an-ı kerîmin ilk inen ayetleridir. Sûrede çeşitli hususlar bildirilmekte ve bu arada Peygamber efendimize cephe alanlar, kavuştukları nîmete karşılık nankörlükte bulunanlar, gurûra kapılanlar tehdit edilmekte, Resûlullah efendimize, bu gibi kimselere iltifat etmemesi, secdeye (namaza) ve salih (iyi) işlere devam ederek Allahü tealaya manevî yakınlığa kavuşmaya çalışması emrolunmaktadır. (İbn-i Abbas, Kurtubî, Taberî) Alak sûresinde mealen buyruldu ki: İnsan, ihtiyaçsız olunca, elbette azar. (ayet: 6)
