Aşık Veysel Şiirleri Kısa

Konusu 'Şiir köşesi' forumundadır ve Beyza tarafından 26 Kasım 2013 başlatılmıştır.

  1. Beyza

    Beyza Well-Known Member Moderatör

    Katılım:
    5 Temmuz 2012
    Mesajlar:
    5.935
    Aşık Veyselin Şiirleri

    Dostlar Beni Hatırlasın

    Ben giderim adım kalır
    Dostlar beni hatırlasın
    Düğün olur bayram gelir
    Dostlar beni hatırlasın
    Can bedenden ayrılacak
    Tütmez baca yanmaz ocak
    Selam olsun kucak kucak
    Dostlar beni hatırlasın
    Açar solar türlü çiçek
    Kimler gülmüş kim gülecek
    Murat yalan, ölüm gerçek
    Dostlar beni hatırlasın
    Gün ikindi akşam olur
    Gör ki başa neler gelir
    Veysel gider adı kalır
    Dostlar beni hatırlasın


    Sen Bir Ceylan Olsan

    Sen bir ceylan olsan ben de bir avcı
    Avlasam çöllerde saz ile seni
    Bulunmaz dermanı yoktur ilacı
    Vursam yaralasam söz ile seni
    Kurulma sevdiğim güzelim deyin
    Bağlanma karayı alları geyin
    Ben bir çoban olsam sen de bir koyun
    Seslesem elimde tuz ile seni
    Koyun olsan otlatırdım yaylada
    Tellerini yoldurmazdım hoyrada
    Balık olsan takla dönsen deryada
    Düşürsem toruma bez ile seni
    Veysel der ismini koymam dilimden
    Ayrı düştüm vatanımdan ilimden
    Kuş olsan da kurtulmazdın elimden
    Eğer görsem idi göz ile seni


    Uzun İnce Bir Yoldayım

    Uzun ince bir yoldayım
    Gidiyorum gündüz gece
    Bilmiyorum ne haldeyim
    Gidiyorum gündüz gece
    Dünyaya geldiğim anda
    Yürüdüm aynı zamanda
    İki kapılı bir handa
    Gidiyorum gündüz gece
    Uykuda dahi yürüyorum
    Kalmaya sebeb arıyorum
    Gidenleri hep görüyorum
    Gidiyorum gündüz gece
    Kırkdokuz yıl bu yollarda
    Ovada dağda çöllerde
    Düşmüşüm gurbet ellerde
    Gidiyorum gündüz gece
    Şaşar Veysel işbu hale
    Gah ağlaya gahi güle
    Erişmek için menzile
    Gidiyorum gündüz gece


    Son Şiiri Aşık Veysel
    Selam saygı hepinize
    Gelmez yola gidiyorum
    Ne şehire ne de köye
    Gelmez yola gidiyorum
    Gemi bekliyor limanda
    Gideceğim bir ummanda
    Gözüm kalmadı cihanda
    Gelmez yola gidiyorum
    Eşim dostum yavrularım
    İşte benim sonbaharım
    Veysel karanlık yollarım
    Gelmez yola gidiyorum


    Ala Gözlü Benli Dilber şiiri

    Ala gözlü benli dilber
    Bir gün gelsen bize doğru
    Seni sevdim can ü dilden
    Çekme kendini naza doğru
    Ne pervam var ne de perdem
    Sanma beni hali bir dem
    Söyler seni teller her dem
    Kulak versen saza doğru
    Aşığa zülfükar isen
    Gülşende güle zar isen
    Hakikatli bir yâr isen
    Ben geleyim size doğru
    Gönülleri bir edelim
    Gayrileri biz nidelim
    İkimiz de bir gidelim
    Yürüyelim ize doğru
    Bir gün için feryadı zar
    Bülbül eder her dem seher
    Aç sinemi gel gör ne var
    Arttı derdim yüze doğru
    Kafi derdim bir derd katma
    Veysel’i yabana atma
    Kerem eyle çok uzatma
    Kavuşalım yaza doğru


    Yumma Gözün Kör Gibi
    Kambur felek sanki beni kayırdı
    Eşten dosttan nazlı yardan ayırdı
    Gizli sırrım memlekete duyurdu
    Sanki benim bir ettiğim var gibi
    Kimine at vermiş eştirir gezer
    Kimine aşk vermiş coşturur gezer
    Kimine mal vermez koşturur gezer
    Sanki bunu zengin etmek zor gibi
    Bir kısmına yayla vermiş köy vermiş
    Bir kısmına büyük büyük pay vermiş
    Sevdiğine güzellikle boy vermiş
    Al yanaklar şule verir nur gibi
    Birinin aklı yok deli divane
    Bir kısmı muhtaçtır acı soğana
    Bir kısmını zengin etmiş yan yana
    Şimdi kendi saklanıyor sır gibi
    Kimine saz vermiş çalar eğlenir
    Kimi zevk içinde güler eğlenir
    Veysel gözyaşlarını siler eğlenir
    Yeter gayri yumma gözün kör gibi



    Güzelliğin On Par'Etmez Şiiri

    Güzelliğin on par’etmez
    Bu bendeki aşk olmasa
    Eğlenecek yer bulaman
    Gönlümdeki köşk olmasa
    Tabirin sığmaz kaleme
    Derdin dermandir yareme
    İsmin yayılmaz aleme
    Aşıklarda meşk olmasa
    Kim okurdu kim yazardı
    Bu düğümü kim çözerdi
    Koyun kurt ile gezerdi
    Fikri başka başk’olmasa
    Güzel yüzün görülmezdi
    Bu aşk bende dirilmezdi
    Güle kıymet verilmezdi
    Aşık ve maşuk olmasa
    Senden aldım bu feryadı
    Bu imiş dünyanın tadı
    Anılmazdı Veysel adı
    O sana aşık olmasa



    Hayali Karşıma Geldi Bu Gece
    Bilmem hayal miydi yoksa düş müydü
    Gönül arzusunu buldu bu gece
    Yalın kılıç mıydı bir ateş miydi
    İçerim koz ile doldu bu gece
    Bilemedim gece ile gündüzü
    Seçemedim güneş ile yıldızı
    Mestane gözleri mestetti bizi
    Aklımı başımdan aldı bu gece
    Mah yüzüne bakma ile doyulmaz
    Sıra sıra benleri var sayılmaz
    Aşk meyinden içen aşık ayılmaz
    Bilemedim bana noldu bu gece
    Durmaz yanar gerçeklerin çırağı
    Yakın olur ehl-i aşkın ırağı
    Gölköy oldu Veysel’lerin durağı
    Hayali karşıma geldi bu gece


    Kara Kaş Altında Ela Göz Olsam
    Her sabah her sabah suya giderken
    Yâr yolunda toprak olsam toz olsam
    Bakıp dört köşeyi seyran ederken
    Kara kaş altında ela göz olsam
    Uğrunu uğrunu giderken yola
    Nice dilsizleri getirir dile
    Gövel ördek gibi inerken göle
    Ya bir şahin olsam ya bir baz olsam
    Veysel ördek olsun sen de göl yârim
    Yeter artık kerem eyle gel yârim
    Lale sümbül mor menekşe gül yârim
    Sen bir çiçek olsan ben bir yaz olsam

Sayfayı Paylaş